Wat zijn Cryptocurrency's en hoe werken ze?

Wat zijn Cryptocurrency’s?

Cryptovaluta zijn digitale munteenheden die gekocht en verkocht kunnen worden. Deze digitale valuta maken gebruik van blockchain technologie en cryptografie om transacties te beveiligen, te verifiëren en goed te keuren. Bij crypto wordt er vaak gebruik gemaakt van peer-to-peer technologie, dit zorgt ervoor dat er geen tussenpersoon, zoals een bank, nodig is voor transacties.

Net zoals bij aandelen kan er gespeculeerd worden op het stijgen en dalen van de waarde. Er zijn veel verschillende crypto munten, de meer bekende zijn Bitcoin, Ethereum en XRP. Crypto valuta worden niet gereguleerd door banken of overheden. De cryptomarkt is een relatief jonge beleggingsmarkt die steeds meer aan populariteit wint.

Cryptomunten zijn niet allemaal hetzelfde en zijn ontworpen met verschillende doeleinden. De meeste zijn onder te verdelen onder verschillende categorieën, zoals stablecoins, betalings-cryptocurrency’s, DeFi, platform cryptocurrency’s, privacy gerichte cryptocurrency’s, NFT’s, payment tokens en utility tokens. Dit zijn er maar enkele van de vele verschillende soorten, waarbij sommige cryptocurrency’s onder meerdere categorieën onderverdeeld kunnen worden.

 

Hoe werken cryptocurrency’s en wat is de onderliggende technologie

Cryptocurrency’s werken op basis van complexe technologieën, zoals blockchain, cryptografie en gedecentraliseerde netwerken. Het zijn gedecentraliseerde digitale valuta die verstuurd kunnen worden zonder de tussenkomst van een centrale autoriteit, zoals bijvoorbeeld een bank. Er zijn vele onderwerpen en factoren die de werking van cryptocurrency’s kunnen verduidelijken, we hebben hieronder de belangrijkste neergezet:

Decentralisatie: Decentralisatie staat centraal en is een fundamenteel kenmerk van cryptocurrency’s. Decentralisatie wil zeggen dat er geen enkele entiteit is die de volledige controle heeft over de cryptomarkt. Het systeem is dus niet afhankelijk van één centrale organisatie of autoriteit. Dit geldt voor zowel de transacties, distributie en creatie van cryptovaluta’s. Dit in tegenstelling tot traditionele valuta’s die zijn gecentraliseerd, dit wil zeggen dat ze worden beheerd en uitgegeven door een centrale autoriteit zoals een bank of regering.

Decentralisatie zorgt ervoor dat cryptocurrency’s meer veiligheid, transparantie, vertrouwen en betrouwbaarheid hebben door het gebruik van een gedecentraliseerd netwerk. Het systeem wordt beheerd, gecontroleerd en onderhouden door een netwerk van gebruikers die deelnemen en samenwerken. Deze taken worden bereikt door een gedecentraliseerd consensusmechanisme, zoals “Proof of Stake (PoS)” of “Proof of Work(PoW)”. Bij zowel PoW als PoS worden de gebruikers van het netwerk beloond voor hun deelname.

Gedecentraliseerd samengevat: in de wereld van crypto betekent dit dat het netwerk wordt gecontroleerd en beheerd door alle gebruikers en niet door één centrale autoriteit.

"Als je niet begrijpt waarom cryptocurrency’s waarde hebben, is het net als proberen om uit te leggen waarom papiergeld waarde heeft. Het heeft alleen waarde omdat we er allemaal in geloven." - Matt Levine, journalist


Blockchain technologie

Veel cryptocurrency’s maken gebruik van gedecentraliseerde blockchain technologie. Een blockchain is een gedistribueerd system dat samen met een grootboek transacties vastlegt en bevestigt door een netwerk van computers. Blockchain technologie zorgt ervoor dat het gebruik van cryptocurrency’s zeer veilig en transparant is.

  • Grootboek: Een grootboek staat in het algemeen bekend als een boekhoudkundig document of register waar financiële transacties in worden bijgehouden. Het grootboek bij cryptocurrency’s wordt ook wel “distributed ledger” genoemd, wat wordt gedeeld en onderhouden door alle computers die in de blockchain samenwerken. De computers die samenwerken in de blockchain worden ook wel “Nodes” genoemd. Iedere transactie die plaatsvindt, wordt geverifieerd door het netwerk op de blockchain. Hierdoor is de integriteit en veiligheid van iedere transactie via het grootboek gewaarborgd. De werking van de blockchain zorgt ervoor dat er geen tussenpersoon, zoals bijvoorbeeld een bank of andere centrale autoriteit, meer nodig is bij het doen van een transactie. De manier waarop de werking van de blockchain is ontworpen, zorgt ervoor dat het gebruik van gedecentraliseerde applicaties (DApps) mogelijk is.

  • Verschillende type blockchain: Niet alle cryptocurrency’s maken gebruik van blockchain technologie, een goed voorbeeld hiervan zijn Cardano (ADA) en Hedera Hashgraph (HBAR). Cardano is overgestapt van een “Proof of Work” (PoW) blockchain naar een “Proof of Stake” (PoS) consensusmechanisme. Een van de redenen voor de overstap van PoW naar PoS, is het aanzienlijke lagere energieverbruik. Bitcoin maakt gebruik van een blockchain die is gebaseerd op PoW, hiervoor is enorm veel rekenkracht en energie nodig voor het oplossen van wiskundige problemen en om nieuwe blokken (Nodes) toe te voegen aan de blockchain. Door het hoge energieverbruik heeft Bitcoin te maken met hogere kosten en een grotere CO2 uitstoot.

  • Gedistribueerd blockchain netwerk: Een blockchain is een gedistribueerd netwerk dat een openbaar grootboek gebruikt en alle transacties binnen het netwerk bijhoudt. Cryptografie wordt gebruikt voor het verifiëren en goedkeuren van de transacties die worden gedaan op het netwerk. De cryptografie waar het netwerk gebruik van maakt zorgt voor transparantie, veiligheid en biedt bescherming tegen hackers en fraudeurs. Binnen het enorme netwerk van verbonden computers wordt de transactiedata opgeslagen en gesynchroniseerd. Transacties worden gecodeerd door het gebruik van cryptografische sleutels en dit is één van de sleutelelementen in de beveiliging van het netwerk. De gecodeerde data wordt via de blokken (Nodes) gegroepeerd en aan elkaar gekoppeld, dit vormt de blockchain. De nieuwe transacties die de blockchain binnenkomen worden binnen het netwerk toegevoegd en is zichtbaar voor iedereen. Slimme contracten binnen de blockchain maken het mogelijk om betalingen uit te voeren, zonder afhankelijk te zijn van een derde partij zoals een bank.

Blockchain samengevat: Blockchain, oftewel een ketting van blokken die met elkaar in verbinding staat, gebruikmaakt van verschillende technieken en transparantie en veiligheid biedt voor de gebruikers. Blockchain is een krachtig hulpmiddel die gebruikt wordt voor verschillende toepassingen, zoals smart contracts, decentralisatie en cryptocurrency’s.

 

Nodes

Node, oftewel blok, is een onderdeel van de blockchain en is een individuele computer, apparaat of server die verbonden is met een netwerk van computers. In het netwerk van cryptocurrency’s zijn ze verantwoordelijk voor het valideren, oftewel goedkeuren, van transacties en het bijwerken van de blockchain. Iedere node heeft een kopie van het volledige of een deel van de blockchain, dit is afhankelijk van het type blockchain.

Hieronder zijn enkele van de belangrijkste kenmerken van Nodes weergegeven:

  • Verificatie en Consensus: In een blockchain netwerk werken Nodes samen en dienen meerdere doelen binnen de blockchain. Bij transacties werken Nodes samen voor het verifiëren en overeenstemmen, de controle van geldigheid en bij het bepalen van de volgorde van transacties. Dit proces dat een node uitvoert wordt ook wel consensus genoemd.
  • Distributie van de Ledger: Iedere node binnen het netwerk heeft een kopie van het grootboek, hierin staan alle gegevens en transacties die ooit uitgevoerd zijn op de blockchain. Dit is een van de redenen waarom blockchain en consensusmechanisme populair zijn, ze zorgen voor veiligheid, transparantie en decentralisatie.
  • Netwerkcommunicatie: Nodes communiceren onderling bij het uitvoeren van hun taken. Voor de communicatie en uitwisseling van informatie wordt er onderling gebruik gemaakt van peer-to-peer communicatieprotocollen.
    - Full nodes vs. Light nodes: Nodes zijn onder te verdelen in twee hoofdtypen, full nodes en light Nodes.
    - Full nodes: Bezitten een volledige kopie van de blockchain, zorgen voor handhaving binnen het netwerk, voeren een actieve rol uit bij het verifiëren van transacties en zorgen voor integriteit binnen het netwerk.
  • Light nodes: Bezitten slechts een deel van de blockchain en vertrouwen en steunen op full nodes voor verificaties.
  • Onderhoud en Beveiliging: Een belangrijke eigenschap van nodes is de bijdragen aan de veiligheid van het netwerk. Ze voeren een cruciale rol uit door deel te nemen aan het consensusproces, wat betreft de controle en het voorkomen van kwaadwillende activiteiten, zoals vervalsing van transacties, pogingen tot hacken en het voorkomen van het dubbel uitvoeren van transacties.
  • Validator node: Dit is een specifiek type node dat is ontworpen voor het uitvoeren van taken binnen een Proof-of-Stake (PoS) blockchain. Een validator node valideert transacties en kan blokken maken binnen een PoS blockchain. Validators hebben binnen het netwerk een belangrijke taak en verantwoording voor de integriteit. Ze zijn verantwoordelijk voor de beveiliging tegen aanvallen en voor het goedkeuren van transacties.

    Binnen een Proof-of-Work (PoW) blockchain worden nodes gebruikt in plaats van validator-nodes. Bij PoW nodes gebruiken miners rekenkracht voor het uitvoeren van transacties en het maken van nieuwe blokken binnen de blockchain. Bij PoS worden validators gekozen voor het uitvoeren van deze taken, aan de hand van de hoeveelheid tokens die er in bezit zijn en worden vastgezet als onderpand. Een node is een wat meer algemenere term in vergelijking met een validator node die een specifieke taak binnen een PoS blockchain netwerk heeft. Een node verwijst meer naar ieder apparaat dat verbonden is met het netwerk en taken uitvoert voor de cryptocurrency’s.


Directed acyclic graph (DAG) of hashgraph

Het is goed om te weten dat niet alle cryptocurrency’s gebruikmaken van blockchain technologie en hier van afhankelijk zijn.. Enkele van de alternatieven voor blockchain die gebruikt kunnen worden zijn “Directed Acyclic Graph” (DAG) of hashgraph. Deze technologieën worden gebruikt als alternatief voor de gedistribueerde grootboekstructuren van cryptocurrency’s.

DAG en hashgraph worden beide beschouwd als veelbelovend voor toekomstige projecten. Deze technologieën kunnen er mogelijk voor zorgen dat toekomstige gedistribueerde grootboeksystemen een beter potentieel hebben op het gebied van snelheid en schaalbaarheid. Het is echter belangrijk op te merken dat ontwikkelingen op het gebied van deze technologieën snel evolueren. Ze vormen een potentieel en solide alternatief in vergelijking met andere consensusmechanismen.


Consensusmechanisme

Een consensusmechanisme is een methode die gebruikt wordt bij cryptocurrency’s. Deze methode zorgt ervoor dat het gedistribueerde netwerk van gebruikers, overeenkomt met de geldigheid van de transacties die plaatsvinden op de blockchain. Doordat de meeste cryptovaluta gedecentraliseerd zijn, is er geen centrale autoriteit betrokken die transacties controleren en goedkeuren. Het consensusmechanisme vervangt als het ware deze autoriteit en zorgt ervoor dat er consensus (overeenstemming) bereikt wordt tussen alle deelnemers binnen het netwerk. Consensusmechanismen zijn sinds het ontstaan van cryptocurrency's ontwikkeld tot verschillende vormen en maten. Enkele bekende en meest gebruikte consensusmechanismen zoals Proof of Work, Proof of Stake, Delegated Proof of Stake, Proof of Authority, Proof of History en Proof of Space die worden toegepast in verschillende blockchain- en crypto-projecten.

Consensusmechanisme samengevat: Het consensusmechanisme zorgt er vooral voor dat transacties geldig zijn en in de juiste volgorde worden toegevoegd aan de blockchain.

 

Cryptografie

Bij cryptocurrency’s speelt cryptografie een belangrijke rol, het beveiligt transacties en bij het proces van mining worden nieuw gemaakte eenheden gecontroleerd en gereguleerd. Cryptografie is een technologie die zorgt dat crypto valuta’s zeer veilig zijn en het draagt bij aan het voorkomen van vervalsing, fraude en manipulatie.

Een voorbeeld ter verduidelijking van cryptografie in de praktijk: cryptografie zorgt ervoor dat de communicatie die plaatsvindt binnen het blockchain netwerk gecodeerd is. Dit voorkomt dat derde partijen of tegenstanders ongevraagd de verzonden informatie kunnen lezen en begrijpen. De informatie die van de ene naar de andere persoon verstuurd wordt is versleuteld en alleen leesbaar voor de verzender en de ontvanger waarvoor het bestemd is. De cryptografische beveiliging werkt met behulp van wiskundige algoritmen en protocollen die lastig tot niet te ontcijferen zijn. Cryptografie zorgt, binnen een netwerk voor vertrouwelijkheid, integriteit en authenticiteit, voor het waarborgen van informatie.

 

Mining

Mining is een proces waarbij cryptocurrency’s worden gecreëerd. Dit proces wordt uitgevoerd door computers die ingewikkelde wiskundige problemen (puzzels) oplossen om transacties te valideren en nieuwe munten de creëren. De personen die mining faciliteren worden ook wel miners genoemd. Miners ontvangen een beloning in de vorm van cryptocurrency’s voor het werk dat ze uitvoeren. De miner die als eerste de puzzel oplost, krijgt het recht om het nieuwe blok aan de keten toe te voegen en wordt hiervoor als enige beloond. De beloning bestaat vaak uit nieuwe crypto-eenheden en het ontvangen van de transactiekosten van de gemaakte blok. Het proces van mining vereist veel rekenkracht en gebruikt daardoor aardig wat energie, dit proces wordt gedaan door gespecialiseerde apparatuur.

Hieronder worden enkele van de belangrijkste kenmerken van mining benoemd:

  • Proof of Work (PoW): Bij het Proof of Work consensusmechanisme wordt er gebruik gemaakt van mining. Miners voeren berekeningen uit voor het oplossen van complexe wiskundige puzzels. De eerste miner binnen het netwerk die erin slaagt de puzzel op te lossen krijgt het recht om het nieuwe blok aan de blockchain toe te voegen. Het PoW is het bekendste consensusmechanisme dat gebruikmaakt van mining, echter gebruiken andere mechanisme ook een soort vorm van mining, zoals staking (PoS), uitvoerende taken van delegates (DPoS), Proof of Authority (PoA) en Proof of Space. Ieder van deze consensusmechanisme heeft een eigen manier voor het creëren van nieuwe blokken binnen de blockchain.
  • Energie- en rekenkrachtvereisten: Het mining proces vereist veel rekenkracht en heeft daarmee een relatief grote energiebehoefte. Alle miners binnen het netwerk streven naar het oplossen van de complexe puzzel, echter is er maar één die het lukt om als eerste de oplossing te leveren. De concurrentie is niet echt een energie-efficiënte manier, doordat alle miners streven naar hetzelfde doel en individueel energie verbruiken om hun doel te behalen. Daarnaast neemt de energiebehoefte binnen het netwerk toe door de groei van het netwerk en het steeds complexer worden van de wiskundige puzzels die moeten worden opgelost. PoW staat dan ook ter discussie wat betreft het milieueffect dat het gevolg is van de manier waarop dit consensusmechanisme werkt.
  • Transactievalidatie en blokcreatie: De transacties die plaatsvinden op het netwerk worden geverifieerd door miners, ze zorgen voor controle op geldigheid en regelgeving. Nadat miners een groep transacties hebben gevalideerd worden deze in een nieuwe blok geplaatst.
  • Beloningen: In essentie is de hoofdreden voor een miner het behalen van beloningen. Het werk dat ze uitvoeren heeft als doel beloond te worden in de vorm van block rewards, transactiekosten en nieuwe cryptomunten.
  • Gespecialiseerde apparatuur: De apparatuur die gebruikt wordt voor het minen is vaak gespecialiseerde hardware, zoals ASIC’s (Application-Specific Integrated Circuits). Deze apparatuur wordt gebruikt voor de intensieve rekenkrachtvereisten, om daarmee de berekeningen zo efficiënt mogelijk uit te voeren.
"Mijn computer is nu een professioneel atleet dankzij crypto mining - het werkt non-stop en heeft altijd een hoge energiebehoefte!"


Minting van cryptocurrency’s

Minting is het proces waarbij nieuwe cryptomunten of tokens worden gemaakt op een blockchain netwerk. Dit proces is een belangrijk onderdeel van de werking bij het Proof of Stake (PoS) en vergelijkbare consensusmechanisme. Bij Proof of Stake en vergelijkbare consensusmechanismen worden nieuwe munten niet “gemined”, zoals bij Proof of Work (PoW), maar eerder “gemint”. In plaats van rekenkracht te gebruiken om complexe wiskundige puzzels op te lossen, gebruiken deelnemers in een PoS-netwerk hun reeds bestaande munten als inzet (staking) om deel te nemen aan het consensusproces en nieuwe blokken toe te voegen aan de blockchain.

Bij het proces van minting zijn de deelnemers van het blockchain netwerk verantwoordelijk voor het creëren van nieuwe munten en het valideren van transacties. Het idee is dat hoe meer tokens iemand vasthoudt en staket in hun wallet, hoe groter hun zeggenschap wordt in het netwerk. Dit concept wordt vaak aangeduid als "staking power" of "staking weight". Dit betekent dat deelnemers die meer munten inzetten een grotere kans hebben om gekozen te worden om nieuwe transacties te valideren en nieuwe blokken aan de blockchain toe te voegen.

Deelnemers van het netwerk kunnen er dus voor kiezen om hun tokens te staken bij een van de validators. Het gevolg hiervan is dat de validators meer “Staking weight” krijgen binnen het netwerk en hier voor beloond worden in de vorm van minting. De deelnemers die staken bij de validator, ontvangen hier weer staking rewards voor. De reden hiervoor is hun bijdragen aan het beveiligen en onderhouden van het netwerk.

Minting vergeleken met mining is een zeer energie-efficiënte manier van het uitvoeren van zijn taken binnen het PoS netwerk. Het nadeel van minting is dat er vaak een minimum is verbonden aan het aantal tokens dat vereist is om te kunnen minten. Daarnaast kunnen er ook nadelen zijn verbonden aan het vastzetten van tokens, zoals dat het de flexibiliteit kan verminderen.


Staking

Staking is in essentie te vergelijken met het ontvangen van dividend bij aandelen en rente bij obligaties. Het is een financiële compensatie die de belegger ontvangt voor het uitlenen van een vorm van kapitaal, in dit geval staking via een cryptovalidator. Als belegger is het mogelijk om cryptovaluta te kopen die de mogelijkheid bieden op staking, dit zijn vaak cryptocurrency’s die gebruikmaken van Proof-of-Stake of een vergelijkbaar consensusmechanismen. Als de belegger na aankoop zijn cryptovaluta in zijn cryptowallet heeft, is het mogelijk om staking te activeren. Staking is mogelijk op verschillende manieren, maar deze hebben allen dezelfde uitkomst, namelijk een vorm van “Staking Rewards”. Dit is een beloning die wordt uitgekeerd voor het uitlenen en in gebruik stellen van de cryptovaluta aan validators die een node beheren binnen het blockchain netwerk. De beloning die de belegger ontvangt is afhankelijk van de hoeveelheid tokens die er worden gestaked, de meer tokens er gestaked worden hoe hoger de beloning.

Staking is mogelijk op verschillende manieren en wordt onderverdeeld in twee hoofdcategorieën, Staking en Liquid Staking. Dit zijn beide manieren die staking mogelijk maken door het hebben van cryptocurrency’s in een speciale wallet. De grootste verschillen tussen beide hoofdcategorieën zitten hem voornamelijk in de flexibiliteit en liquiditeit van de uitgeleende/staked cryptocurrency’s. 

Hieronder worden enkele van de belangrijkste kenmerken van beide hoofdcategorieën uitgelicht: 

  • Staking: Dit is het proces waarbij cryptocurrency’s gebruik worden als inzet voor het beveiligen van het netwerk en transacties te verifiëren. Door het staken van cryptocurrency’s kunnen gebruikers staking rewards verdienen als beloning voor het bijdragen van de beveiliging, onderhouden en functioneren van het netwerk. Cryptomunten die gebruik worden voor staking staan meestal gedurende een vooraf bepaalde periode vast. Op het moment dat er gekozen wordt voor unstaking het stoppen met staken, kan het zijn dat de tokens weer vrijkomen voor gebruik na een vooraf bepaalde periode. Dit is iets als belegger om rekening mee te houden, het beperkt de flexibiliteit en de mogelijkheid tot snel handelen. Dit wordt dan ook vaak gebruikt door beleggers die investeren voor de middel tot langere termijn.

  • Liquid Staking: Dit is een nieuwere vorm van een staking mogelijkheid, deze ontwikkeling is ontstaan uit de behoefte van beleggers om meer flexibiliteit en liquiditeit te hebben bij het staken van cryptocurrency’s. In de basis is staking goed te vergelijken met liquid staking, de gebruiker blijft de voordelen van staking behouden maar dan met extra liquiditeit en flexibiliteit. Bij liquid staking worden de ingezette cryptocurrency’s omgezet in een token die nog steeds gebruikt kan worden. Dit voorkomt dat doormiddel van staking er niets meer mogelijk is met het ingelegde kapitaal. Zo is het nog steeds mogelijk tijdens liquid staking om activiteiten uit te voeren, zoals handelen of uitlenen maar uiteraard niet verkopen.

    Het grootste voordeel van liquid staking zijn de minder beperkingen ten opzichte van traditioneel staking. Gebruikers hebben hierdoor de vrijheid om hun ingezette cryptocurrency’s te gebruiken zonder het verlies van staking rewards. Door de flexibiliteit werkt liquid staking drempelverlagend en maakt het voor beleggers aantrekkelijker om te doen. De nadelen zijn de extra kosten die er aan verbonden zijn met als gevolg een lager rendement, daarnaast is het nog niet voor alle cryptocurrency’s beschikbaar.

 

Peer-to-peer-transacties

Peer-to-Peer (P2P) stelt gebruikers in de mogelijkheid om direct onderling transacties uit te voeren zonder de tussenkomst van een financiële tussenpersoon of centrale autoriteit, zoals een bank. P2P is een gedecentraliseerde netwerkmodel dat zorgt voor een versnelling van transacties en vermindering van transactiekosten. “Peer” staat voor individuele deelnemer, bij P2P hebben beide deelnemers gelijke rechten en verantwoordelijkheden voor het onderhouden en beheren van het netwerk. De uitgevoerde transacties via P2P worden verwerkt en gevalideerd door de deelnemers op het netwerk, deelnemers worden ook wel Nodes genoemd. Het gaat dus als volgt te werk: bij P2P worden de transactiegegevens rechtstreeks van de afzender naar de ontvanger gestuurd. De transactiegegevens worden bevestigd door de nodes die op het netwerk opereren. Doordat er geen tussenpersonen nodig zijn is het proces van transacties doen goedkoper dan bijvoorbeeld bij traditionele banktransacties.

Het P2P-netwerkmodel wordt gebruikt bij bekende cryptonetwerken, zoals Bitcoin en Ethereum. Iedere gebruiker kan deelnemen aan het netwerk, waarbij nodes de transacties kunnen verwerken en valideren. P2P is een gedecentraliseerd netwerkmodel dat bijdraagt aan de belangrijkste kenmerken van decentralisatie. Dit is een van de kenmerken die bijdragen aan de fundatie en het succes van cryptocurrency’s. Bij decentralisatie ligt een groot deel van de controle bij de gebruikers van het netwerk en niet bij de afhankelijkheid van een centrale autoriteit.

 

Crypto portefeuille

Een portefeuille is een digitale wallet waarmee cryptocurrency’s veilig kunnen worden ontvangen, verzonden of opgeslagen. De portefeuille maakt gebruik van een combinatie van openbare codes en privésleutels om transacties op het blockchain netwerk makkelijker te maken. Crypto portefeuilles zijn op te delen in de volgende categorieën; een “hot wallet” en een “cold wallet”. Een hot wallet is verbonden met het internet en een cold wallet is een apparaat die offline is. Cold wallets zorgen daarmee voor extra veiligheid.


Slimme contracten

Slimme contracten ook wel bekend als “smart contracts” zijn ontworpen en geprogrammeerd om transacties volledig geautomatiseerd uit te voeren, wanneer er voldaan is aan de opgestelde voorwaarden. Slimme contracten worden gezien als zelfuitvoerende computerprogramma’s en werken op het blockchain netwerk. Door het gebruik van slimme contracten is er geen tussenkomst van een derde controlerende partij nodig, zoals een bank of financiële instelling. Slimme contracten zijn in staat om verschillende soorten transacties uit te voeren en kunnen de identiteit hiervan verifiëren.

Hieronder zijn enkele van de belangrijkste kenmerken van smart contracts opgenoemd:

  • Overeenkomst: Bij slimme contracten komen twee of meer partijen overeen voor het uitvoeren van een transactie. De voorwaarden van de transactie wordt vastgelegd in de vorm van een code.
  • De code: de code waar de voorwaarden in zijn opgeslagen wordt op de blockchain geplaatst en kan niet meer worden gewijzigd nadat het is opgeslagen. 
  • Uitvoeren: Als er aan de voorwaarden uit de opgestelde code wordt voldaan, zal de transactie automatisch worden uitgevoerd. 
  • Resultaat: Nadat de transactie is voltooid wordt het resultaat opgeslagen op de blockchain. De gegevens zijn nu voor iedereen zichtbaar en kan door iedereen worden gecontroleerd en gevalideerd.

De techniek van slimme contracten wordt gebruikt in verschillende blockchain gebaseerde applicaties en platformen. We zien de techniek dan ook vaak terug bij gedecentraliseerde applicaties (DApps) en gedecentraliseerde financiële (DeFi) aangeboden diensten. Slimme contracten zijn een van de belangrijke elementen die bijdragen aan de ontwikkelingen en revolutie van cryptocurrency’s. Ze bieden transparantie en vertrouwen bij het uitvoeren van complexe transacties zonder dat er een derde partij of tussenpersoon voor nodig is. Het vereenvoudigt het proces dat komt kijken bij overeenkomsten en transacties.

 

DApps

Gedecentraliseerde applicaties, ook wel bekend als DApps, zijn applicaties die speciaal ontworpen zijn om te kunnen draaien op een gedistribueerd systeem zoals een blockchain. Met gedecentraliseerd wordt een applicatie bedoeld waar geen centrale autoriteit de controle heeft, maar de controle volledig ligt bij alle deelnemers binnen de blockchain.

  • Trustless: Trustless is een van de termen die gebruikt wordt bij DApps, het betekent “zonder vertrouwen”. Deze term wordt vaak gebruikt om aan te geven, dat bij een gedecentraliseerd systeem de deelnemers van het netwerk elkaar niet hoeven te vertrouwen voor het uitvoeren van transacties. In dit zogenoemde trustless systeem wordt er gebruik gemaakt van cryptografische algoritmes en protocollen die de transacties verifiëren. Mede hierdoor is het niet nodig om afhankelijk te zijn en vertrouwen te hebben in een centrale autoriteit, zoals een bank.
  • Decentrale Apps (DApps): Ook bekend als Decentralized Applications, zijn een soort applicaties die zijn ontworpen om te opereren op blockchain-technologie en gebruik te maken van slimme contracten. Slimme contracten zijn speciale computerprogramma's die zijn geprogrammeerd om automatisch transacties uit te voeren wanneer aan bepaalde voorwaarden wordt voldaan. Het unieke aspect van slimme contracten is dat ze zelfuitvoerend zijn, wat betekent dat ze transacties kunnen initiëren en voltooien zonder menselijke tussenkomst.

    DApps maken gebruik van slimme contracten vanwege hun vermogen om gedecentraliseerde, vertrouwde en automatische transacties mogelijk te maken. Deze slimme contracten vormen het fundament van DApps en voorzien hen van de benodigde functionaliteit. DApps fungeren als een interface om deze technologie van slimme contracten heen, waardoor gebruikers toegang krijgen tot de mogelijkheden van de blockchain zonder diepgaande technische kennis.

DApps samengevat: slimme contracten zijn het essentiële mechanisme dat DApps in staat stelt om gedecentraliseerd en vertrouwd te zijn, en DApps fungeren als de gebruiksvriendelijke laag die deze mogelijkheden naar een breder publiek brengt.

 

Gedistribueerd systeem

Cryptocurrency’s maken vaak gebruik van een gedistribueerd systeem. Dit is een netwerk van meerdere computers die onderling communiceren en samenwerken voor het uitvoeren van bepaalde taken. Binnen een gedistribueerd systeem is er geen overkoepelende centrale autoriteit die controle uitoefent, maar draagt iedere computer binnen het netwerk een deel van de verantwoordelijkheid. Naast cryptocurrency’s worden gedistribueerde systemen ook gebruikt voor grootschalige toepassingen, zoals big data, peer-to-peer netwerken en cloud computing. Al deze systemen hebben dezelfde eigenschap van een computernetwerk dat samenwerkt bij het uitvoeren van taken, zoals het opslaan en verifiëren van gegevens. Gedistribueerde systemen bieden ten opzichte van een centraal systeem een hoge mate van betrouwbaarheid, flexibiliteit en schaalbaarheid. Daarnaast is het systeem minder gevoelig voor storingen of uitval en kunnen taken binnen een netwerk efficiënter worden uitgevoerd.

 

Cryptocurrency's samengevat

de werking van cryptocurrency’s en de onderliggende technologie. Doordat cryptocurrency’s en technologie dicht met elkaar verbonden zijn in de cryptomarkt hebben ze veel invloed op elkaar. Cryptocurrency’s en blockchain technologie zijn van technologische innovaties afhankelijk qua ontwikkeling en vooruitgang. Deze innovaties zijn belangrijk voor de cryptocurrency’s om goed te functioneren, te groeien en de veiligheid hoog te houden.